7 11 2011

Halkın Ekmeği




söz etti mi bir insan sana düşmandan
bil ki, düşmanın ta kendisidir o

olağan denilen şeylerden çekinin
kural içindeki kötüyü çıkarın ortaya
ve her görüldüğü yerde kötünün
arayın, bulun çaresini

iyi efendi çok yeryüzünde
yeter ki kendi kendimizin efendisi olalım önce

ekmek her gün gerekliyse nasıl
adalet de gerekli her gün
hem o, günde birçok kez gerekli

babalarımız bir arpa boyu çekti
tekneyi ırmağın ağzından içeri
oğullarımız kaynağa ulaştıracak
ikisinin ortasında kalacağız biz

mutluluk fethedilir
kendi kendine gelmez

iş köle olmamakta
yoksa çalışmak zor değil
çalışmak rüzgardır yelkenlerde
çalışmak süt, kitap, dokuma

bir harita üzerinde beyaz bir yere
yeni bir çizgi çeken kişi
bir kitabı açan arkadaş
makineyi ilk kez yağlayan mutlu işçi
bunların hepsi bilirler ki
iyidir eskiden yeni her zaman

bir gün gelecek, zaman bizim olacak, bizim
bütün düşünürlerini okuyacağız bütün çağların
bütün ustaların bütün tablolarını göreceğiz
bütün maskaralara kırılacağız gülmekten
arkadaş olacağız bütün kadınlarla
ve bütün insanlara öğreteceğiz gerçeği

bizce en iyisi, kalkmak, yeter artık, demektir
vazgeçmemek için kırıntısından bile yaşamanın
karşı çıkmaktır var gücümüzle acıyı doğuranlara
yaşanır hale getirmektir dünyayı bütün insanlara

hem doğru yolu nasıl gösterebilir bir insan
yürümemişse kendisi doğru yolda

istemişti insan gibi yaşamak
vuruldu yabani bir hayvan gibi

bu gelen ilk savaş değil
çok savaş oldu bundan önce
bittiği gün en son savaş
bir yanda yenilenler vardı gene
bir yanda yenenler vardı
yenilenlerin yanında
kırılıyordu halk açlıktan
yenenlerin yanında
halk açlıktan kırılıyordu

"savaş istiyoruz"
en önce vuruldu bunu yazan

bir yaşlı kadın geldi bir gün
ekmeği kalmamıştı yiyecek
askerler yemişti ekmeği
üşümüştü kadın, kapaklandı düştü bir hendeğe
aç değildi artık
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...